Leider of lijder?
- Details
- Category: Jezelf leiden
- Created on 07 October 2011
Als ik met een binaire bril naar de leiderschaps-wereld om me heen kijk, dan zie ik 2 soorten 'leiders': leiders en lijders.
Paradox?
Wat het verschil is, dat spreekt duidelijk uit het tegenovergestelde gevoel dat beide woorden oproepen. Wie wil er nu (op een enkele uitzondering na) een lijder zijn?
Ergens (of wellicht: ooit) willen we allemaal wel een leider zijn en dromen we van grootse zaken, we willen iets neerzetten / achterlaten, gerespecteerd worden, herinnerd worden...
Maar paradoxaal genoeg vergroten we met iedere poging om een (grotere) leider te worden de kans op het zijn van een (grotere) lijder...
Zijn of worden?
Daar waar je er wel voor kunt kiezen om leider te zijn, kun je niet kiezen om leider te worden.
Leider worden is namelijk geen keuze van jou, maar een keuze van je volgers: de mensen die in je geloven, de mensen wiens diepste droom het is om iets te betekenen in deze wereld, om verschil te maken, om iets neer te zetten waar ze oprecht trots op kunnen zijn, de mensen die met jou als leider de meeste kans van slagen hiervoor zien.
Mensen die in jou vertrouwen en in jou geloven: op dat moment, op die plek, onder die omstandigheden. Als deze mensen aan jou vragen om hun leider te worden, pas dan kun jij ervoor kiezen hun leider te zijn.
En een lijder dan?
Een lijder is vaak iemand die om persoonlijk gewin (zucht naar aanzien, status, macht, ego) graag leider wil worden. Of iemand die aangesteld wordt 'van boven af' als leider, omdat hij / zij de beste kaarten heeft om het bedrijf te managen (let op: dat is geen leiden!). Een lijder kan ook iemand zijn die leider was maar dat ten dienste van zichzelf heeft gesteld: hij / zij heeft zijn eigenwaarde ervan afhankelijk gemaakt.
Ook een lijder wordt 'gevolgd', maar dat volgen is vaak geen keuze vanuit vrijheid maar een keuze vanuit onvrijheid: de 'gouden handboeien', het zal mijn tijd wel duren, het is maar werk, de arbeidsmarkt is moeilijk, etc.
Als lijder zal de schoen altijd blijven wringen: je hebt alle uiterlijke kenmerken van een leider, maar er mist iets... en hoe harder je probeert om die schoen te laten passen hoe harder het gaat wringen. Jouw energie en je passie zijn dan niet meer gericht op het verwezenlijken van de droom van je 'volgers', maar je drang tot het zijn van een leider (en alle voordelen daarvan) richt al jouw energie op jezelf...
De paradox
Als jouw oprechte intentie is om met passie en geheel belangeloos jezelf in te zetten voor jouw droom, waarbij je de mensen om je heen in staat stelt om te groeien. En het moment, de plek en de omstandigheden vereisen dat jij de leider op dat ogenblik bent, dan wordt je dat vanzelf. Doordat je intentie bij je passie en droom ligt en het groeien van jouw volgers positief hieraan bijdraagt, voorkom je dat je een lijder wordt door ook zelf weer een volger te kunnen worden.
Een volger van een nieuwe leider, die door jouw bevlogen leiding gegroeid is om op dat moment, op die plek en onder die (gewijzigde) omstandigheden het beste te zijn voor al zijn / haar volgers.
Daarin onderscheidt de leider zich van de lijder.
En jij?
Wie ben jij, wie volgt jou nou echt vanuit vrijheid, wie volg jij?
Hoe zit het met jouw vrijheid om te volgen?
Ben jij een echte leider of toch een lijder?
ik heb ook het artikel gelezen waar je aan refereert: zeer mooi en waardevol (heeft iemand wellicht een link?)
Ik ben zelf ook van mening dat goed (of beter) leiderschap begint met het leiding geven aan jezelf, ook in tijden dat het minder gaat (als je aan het 'lijden' bent). Ook leiden leer je met vallen en opstaan en pas als je 'de bodem' raakt sta je op het fundament om te beginnen met bouwen.
Binnen lerende leiders hechten we dan ook veel waarde aan de drietrap: jezelf leiden > anderen leiden > organisaties leiden.
Het lijden zoals bedoeld in dit artikel is met name gericht op de leider die leider wil zijn omwille van het leiden en alles wat daarmee zijn ego versterkt en groter maakt. Niet zozeer alleen het lijden van deze leider maar zeker ook van de mensen die hem ( 'gedwongen') volgen.
Bedankt voor het weer actueel maken en het delen van je inzicht!
groeten,
Ruud.
Met vriendelijke groet,
Edwin
